مقدمه: ایجاد حفره خشک مشکلی عمده پس از خارج کردن دندان بویژه سومین دندان مولار فک پایین است که معمولا در صورت تشکیل نشدن لخته خون یا اشکال در ایجاد آن پس از کشیدن دندان بوجود می آید و پس از 3 تا 4 روز با درد شدید همراه می شود. بروز آن از چند تا 68 درصد بوده و به کشیدن نوع دندان و مشکلات حین کشیدن و آسیب بافت بستگی پیدا می کند. هدف: بررسی میزان بروز حفره خشک دهانی و عوامل همراه در بیماران مراجعه کننده به مطب خصوصی برای کشیدن دندان با بی حسی موضعی.مواد و روش ها: بررسی توصیفی و جهت جمع آوری داده ها بصورت آینده نگر بر 1486 بیمار در مطب خصوصی از اردیبهشت 1380 لغایت فروردین ماه 1383 انجام شد. 2363 دندان با بی حسی موضعی و با وسایل معمولی کشیده شدند. سن و جنس بیماران، تعداد دندان ها، محل کشیدن و دلائل آن, همچنین مدت و آسیب های احتمالی ناشی از کشیدن دندان ثبت شد و از بیماران خواسته شد درصورت بروز درد و ناراحتی مراجعه کنند که شکایت های آنها ثبت شد.نتایج: از 2363 دندان کشیده شده از 1486 بیمار، (%2.9) 69 حفره خشک در 60 بیمار تشخیص داده شد. در 1020 بیماری که فقط یک دندان کشیده داشتند, 34 حفره خشک (%3.3) و در 466 بیماری که بیش از یک دندان کشیده داشتند 35 حفره (%2.6) تشکیل شده بود. بروز حفره خشک دندانی بستگی با محل (%4.7 فک پایین و %1.3 فک بالا) و اشکال در کشیدن دندان ها (%6.6) ارتباط ولی تعداد دندان های کشیده شده در بروز حفره خشک نقشی نداشتند. نتیجه گیری: به نظر می رسد علت افزایش بروز حفره خشک در زنان (نسبت به مردان) استفاده از داروهای ضد حاملگی و داروهای هورمونی باشد و احتمالا دهانشویه زیاد پس از کشیدن دندان سبب از بین بردن لخته خون شده و بیمار را مستعد ایجاد حفره خشک کند.

مقدمه: ورود دندان یا ریشه آن به فضاهای آناتومیک یکی از عوارض ناشایع در هنگام خارج کردن دندان می باشد. در این مقاله با ارایه 2 نمونه از بیمارانی که حین خارج کردن دندان عقل فک پایین، دندان به فضای پتریگومندیبولار وارد شده، به تشریح اصول پیشگیری و درمان اینگونه موارد می پردازیم.یافته ها: بیمار اول، مرد 23 ساله دارای دندان مولر سوم مزیوانگولر بود. دندانپزشک معالج سعی در خارج کردن دندان به روش بسته نموده و دندان وارد فضای پتریگومندیبولار شده بود. بیمار دوم نیز مردی 35 ساله بود که دندان مولر سوم وی افقی بود. دندانپزشک با انتخاب روش فلپ سعی در خارج کردن دندان نموده که این دندان نیز وارد فضای پتریگومندیبولار شده بود.نتیجه گیری: رعایت اصول پیشگیری، انتخاب دقیق بیمار، تکنیک مناسب برای خارج کردن هر دندان و نیز انتخاب وسایل مناسب برای خارج کردن دندانها، خصوصا دندان مولر سوم که بیشترین شیوع را در این بین دارد، لازم می باشد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

1این مقاله فاقد چکیده می باشد.

متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد، لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

زمینه و هدف: کشیدن دندان یکی از راه های درمانی بیماری های دندان است. مطالعه حاضر با هدف تعیین تأثیر الگو های مختلف کشیدن دندان مولر بر روی حافظه کوتاه مدت و میان مدت در موش صحرایی انجام شد. مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی تعداد 45 سر موش صحرایی به صورت تصادفی به سه گروه شامل کنترل بدون کشیدن، گروه کشیدن مولر های دو طرفه ی ماگزیلا (E1)، گروه کشیدن مولر های چپ ماگزیلا و راست مندیبل (E2) تقسیم شدند. به منظور ارزیابی حافظه فضایی از آزمون موریس استفاده گردید. جهت آنالیز داده ها از آزمون واریانس یک طرفه و تست Tukey استفاده شد. یافته ها: در تست های حافظه ی کوتاه مدت تعداد دفعات ورود به ناحیه هدف به طور معنی داری در گروه E1 کم تر از گروه کنترل به دست آمد (003/0p=). در گروه E2مدت زمان سپری شده در ناحیه هدف و مسیر طی شده در ناحیه هدف بیش تر از گروه E1 به دست آمد (p<0/05). نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که الگوی کشیدن دندان ممکن است فاکتور تأثیر گذاری بر روی حافظه باشد.

بیان مساله: اختلال اندازه دندانی (نسبت بولتون)، بر دستیابی به یک نتیجه مطلوب چون زیبایی و کارکرد در پایان درمان های ارتودنسی اثر می گذارد. تصمیم گیری درباره کشیدن دندان ها یکی از تصمیم های مهم در زمان طرح ریزی درمان های ارتودنسی است، و در این میان، پرمولرها شایع ترین دندانی هستند، که دست خوش این تصمیم گیری می شوند.هدف: اثر کشیدن دندان های پرمولر بر نسبت های بولتون، موضوعی است، که در این پژوهش بررسی شده است.مواد و روش: این بررسی مقطعی، بر روی 200 قالب گچی آغازین بیماران (145 زن و 55 مرد) انجام گرفته که به روش نمونه گیری انتخابی در دسترس انتخاب شدند. بزرگ ترین پهنای مزیودیستالی همه دندان ها بجز مولرهای دوم و سوم، به وسیله کولیس دیجیتالی با دقت 0.01 میلی متر اندازه گیری شد. بر پایه نسبت کلی بولتون به دست آمده برای هر بیمار، افراد در سه گروه بولتون طبیعی (NB)، بولتون کم (DB) و بولتون زیاد (IB) جا گرفتند. این گروه بندی بر پایه نسبت کلی بررسی بولتون به اضافه و منهای یک انحراف معیار از آن انجام گرفت. نسبت کلی بولتون در پیش و پس از کشیدن فرضی چهار پرمولر گوناگون محاسبه و با استفاده از آزمون آنوای یک سویه (One-way ANOVA) مقایسه گردید. برای مقایسه نسبت های به دست آمده در دو جنس زن و مرد هم، از آزمون Paired t.test استفاده شد.یافته ها: بر پایه نتایج به دست آمده، اختلاف آشکار آماری در نسبت های کلی بولتون زن و مرد دیده نشد (p=0.3)، اما مقایسه نسبت کلی در پیش و پس از انواع ترکیبی کشیدن پرمولرها، اختلاف آشکار آماری را نشان داد. نسبت های کلی به دست آمده پس از انواع ترکیبی کشیدن پرمولرها، کوچک تر از نسبت های اولیه پیش از کشیدن در همه گروه ها بود. شماری زیاد از بیماران، که در آغاز در گروه های بولتون زیاد یا بولتون طبیعی بودند، پس از کشیدن چهار پرمولر، به ترتیب در گروه های بولتون طبیعی و کم جا گرفتند.نتیجه گیری: نتایج این بررسی نشان داد، که کشیدن چهار پرمولر باعث کاهش نسبت کلی بولتون در بیماران می گردد، با کشیدن دندان ها، به ویژه پرمولرهای دوم فک پایین، در شماری زیاد از افراد، که نسبت کلی افزایش یافته دارند، می توان نسبت کلی بولتون را تصحیح کرد.

مقدمه: چسب ORA-AID به عنوان یکی از چسب های مؤثر برای پانسمان حفره های دندانی در بزرگسالان شناخته شده است، اما اثربخشی آن در نوجوانان هنوز بررسی نشده است. این مطالعه به مقایسه چسب ORA-AID با پانسمان های معمولی در بیماران زیر 18 سال می پردازد. روش بررسی: این مطالعه به صورت کارآزمایی بالینی دو سو کور با مشارکت 29 بیمار انجام شد. ابتدا دندان در یک سمت خارج شده و به روش روتین پانسمان شد. پس از دو هفته دندان سمت دیگر کشیده شده و حفره دندانی توسط چسب مخاطی ORA-AID پوشانده شد. پس از هر مرحله درد بر اساس مقیاس آنالوگ دیداری (VAS) در ساعات 5، 12، 24، و 48 بعد از کشیدن دندان توسط بیمار ثبت شد. تجزیه و تحلیل آماری با استفاده از نرم افزار SPSS version 16 انجام شد. برای مقایسه اختلاف مشاهده شده بین دو روش از آزمون Repeated Measures ANOVA استفاده شد. نتایج: بجز در 5 ساعت اول (0. 669P =)، در تا 48 ساعت پس از کشیدن دندان، در استفاده از چسب ORA-AID به صورت قابل توجهی درد کمتری گزارش شده است (p<0. 001). میزان درد در استفاده از ORA-AID در بیماران با سن بالاتر (در ساعات 24 و 48) و بیمارانی که پلاک دندانی بیشتری داشتند (در ساعات 5 و 12) بیشتر بود. بیشترین اختلاف درد چسب ORA-AID نسبت به پانسمان روتین در 24 ساعت پس از کشیدن دندان مشاهده شد. نتیجه گیری: به طور کلی، چسب ORA-AID در مقایسه با پانسمان روتین، درد پس از کشیدن دندان را به طور قابل توجهی کاهش می دهد (به جز در 5 ساعت اول). از این رو، چسب ORA-AID می تواند به عنوان جایگزینی برای پانسمان های روتین پس از کشیدن دندان در نوجوانان استفاده شود.

زمینه و هدف بروملین ماده ای است که از آناناس به دست می آید و دارای اثرات آنتی اکسیدانی، ضد التهابی و ضد دردی می باشد. این مطالعه با هدف بررسی تاثیر بروملین بر روند ترمیم حفره دندان کشیده شده در مدل حیوانی صورت گرفت. روش تحقیق این مطالعه تجربی بر روی 24 سر موش صحرایی نر انجام شد. پس از بیهوشی، با سوزن گیر، دندان مولر اول بالای یک طرف همه موش ها با حداقل آسیب خارج شد. موش ها به صورت تصادفی به دو گروه کنترل و بروملین تقسیم شدند و سپس در گروه بروملین، بروملین به میزان 500 میلی گرم که با آب به صورت محلول درآمده بود، دو بار در روز به مدت دو روز به موش ها گاواژ شد. در گروه کنترل دارویی به موش ها داده نشد. در هر یک از روزهای سوم و دهم پس از جراحی شش موش از هر گروه کشته شد. سپس فک بالای موش ها جدا شد و از حفره دندانی آن ها لام تهیه گردید. لام ها توسط میکروسکوپ نوری از نظر متغیرهای هیستوپاتولوژی (میانگین ماکروفاژها، فیبروبلاست ها، لنفوسیت ها، نوتروفیل ها؛ وسعت بافت گرانولاسیون و میزان آنژیوژنز و سلول های استخوانی) مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ها نتایج نشان داد، در روز سوم و دهم میزان آنژیوژنز (05/0